26
"ก็บอกว่ากินแล้วๆ ยังจะบังคับอีก"ถึงจะยอมเดินตาม แต่ฉันก็บ่นไม่หยุด ก็คนมันอิ่มแล้วอะ
"กินกับใคร? "เขาหันกลับมาขมวดคิ้วถาม
"ผู้ชาย"ฉันกระตุกยิ้ม รู้สึกสะใจแปลกๆ
"ญอหญิง! "เขาเรียกชื่อฉัน ท่าทางโกรธเคือง
"เรียกทำไมกลัวลืมชื่อรึไง"ฉันเชิดหน้าขึ้น ไม่ได้กลัวเขาแต่อย่างใด
"มันเป็นใคร! "เขาถามลอดไรฟัน แค่บอกว่าไปกินข้าวกับผู้ชายทำไมต้องโกรธขนาดนี้ หึงรึไง แต่จะหึงได้ไง ไม่ได้รักกันนี่
"เกี่ยวอะไรด้วย"ฉันกอดอกเสมองไปทางอื่น
"ฉันเป็นผัวเธอ! "เหอะ! ยังมีหน้ามาใช้คำนี้อีก
"แค่ในนาม"สัญญาชัดเจนนี่
"อยากทวนความทรงจำมั้ยล่ะ"เขากระตุกยิ้ม ก้าวเดินเข้ามาหา จนฉันต้องก้าวถอยหลังอัตโนมัติ
หมับ!
"อย่านะ! "ฉันผงะตกใจ เมื่อเขาจับแขนฉัน
"ทำไมกลัวเหรอ"เขากระตุกยิ้มมุมปากข้างหนึ่ง
"ปล่อย! "ฉันเบ้หน้า แกะมือเขาออก เมื่อเริ่มทนความเจ็บไม่ไหว บีบมาได้ไงแขนฉันจะหักอยู่แล้ว
"ถ้าปล่อย เด็กแถวนี้ก็วิ่
