“ข่มยังไงทำให้ดูหน่อยสิ”
คนตัวเล็กกัดริมฝีปากแน่นพยายามข่มความอายทำตามที่กาแฟเคยบอกเป็นไงเป็นกันร่างเล็กสบตาวาโยนิ่งก่อนจะทำในสิ่งที่เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำ
เธอกดจูบลงบนแก้มสากก่อนจะเคลื่อนหน้าลงมากดจูบที่สันกรามเพียงสัมผัสบางเบาก็ทำให้เขาร้อนรุ่มแล้วมือหนาบีบต้นขาเล็กแน่น
เดียน่าผละใบหน้าออกจากซอกคอของเขาทำให้เขาเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจก่อนนัยน์ตาคมกริบจะหรี่ลงเมื่อคนตัวเล็กรูดแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากเรียวขาสวย
“อ๊ะ..จะทำอะไร” เธอชะงักไปเมื่อมือหนากุมมือบางไว้
“ถอดให้ด้วย”
มือบางเอื้อมไปรูดซิปกางเกงความมือที่สั่นเทาเหมือนเขาแกล้งเธอเลยทั้งที่เธอพยายามทำใจดีสู้เสือ
ท่อนลำแข็งร้อนภายในกางเกงดีดผึงออกมาเมื่อมือหนาถอดกางเกงลงเพราะเห็นว่าคนตัวเล็กเชื่องช้าตอนนี้เขาไม่สามารถอดกลั้นความปรารถนาได้อีกต่อไป
“เดี๋ยวสิ”
วาโยจับสะโพกเล็กขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกดลงมาบนหัวบานที่มีน้ำสีใสเคลือบอยู่ที่ปลาย
