หลายวันผ่านไป...
ร่วมเดือนแล้วที่ชีวิตของลาริมาร์วนเวียนอยู่แค่ห้องนอน ห้องมาร์คัสและสวนหลังบ้าน... กิจกรรมส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่การเลี้ยงลูก ก็คือการถูกคนตัวโตจับกดเตียงจนแทบไม่ได้พักผ่อน
วันนี้อากาศค่อนข้างร้อนระอุ ลาริมาร์นั่งหลบแดดอยู่ใต้ซุ้มดอกไม้ในสวนสวย โดยมีอลิซนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งสองคนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้นตามลำดับ อลิซเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและใจดีเสียจนลาริมาร์รู้สึกผิดบาปในใจทุกครั้งที่มองหน้าเธอ
“ร้อนจังเลยนะคะน้องริมาร์ ขนาดนั่งในร่มแอร์ยังแทบเอาไม่อยู่เลย” อลิซเอ่ยพลาใช้พัดด้ามจิ๋วพัดวีให้ตัวเองเบาๆ ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเปล่งประกายขึ้นเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก “จริงด้วย! พี่นึกออกแล้ว เราไปเที่ยวทะเลเล่นน้ำคลายร้อนกันดีไหมคะ?”
ลาริมาร์ชะงักช้อนสายตามองคนตรงหน้าแล้วยิ้มแห้งๆ “มาร์... มาร์ว่ายน้ำไม่เป็นค่ะพี่อลิซ”
“จริงด้วยสิ...” อลิซทำหน้าเสียดาย
“พี่เองก็อยากสอนนะคะ แต่พี่..
