“หม่าม้าเห็นคะนิ้งไหมครับ” ธาราพูดคุยกับแขกผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ และเป็นพันธมิตรด้านธุรกิจผลไม้แปรรูปหลังจากเสร็จพิธีการในช่วงเช้า ในคราแรกคะนิ้งก็ยืนอยู่ข้างๆ แต่พอเขาหันมาอีกทีเธอก็หายไปแล้ว
“เห็นอยู่กับเด็กๆ ตรงกาดม่วนน่ะ” เอวาจัดให้มีกาดม่วน ที่เป็นร้านเล็กๆ ตามสไตล์ตลาดนัดคนเหนือสมัยก่อน ให้หลานๆ ได้สนุกสนานกับการทำไข่ปิ้ง ของว่าง ขนมชิ้นเล็กๆ กันสดๆ
“แค่น้องสาวเพื่อนเนี่ย ห่างไม่ได้เลยนะ” ธาราไม่สนใจฟังเสียงคนเป็นพ่อ มองหาคนตัวเล็กของเขาเท่านั้น
“เฮียก็แซวธาราเรื่อย”
“เฮียจะแซวจนกว่าจะได้คะนิ้งมาเป็นลูกสะใภ้”
เป็นจริงอย่างที่คนเป็นแม่บอก คะนิ้งอยู่กับเด็กๆ บริเวณโซนของกิน ที่ดูจะเพลิดเพลินกับการกินเสียเหลือเกิน
“เฮียกินไหม” คะนิ้งกินข้าวปุกงาทอด ของโปรดที่จะซื้อกินหลังเลิกเรียนสมัยมัธยมเป็นประจำ ตั้งแต่ไปเรียนมหาสารคามก็ไม่เคยกินอีกเลย จนมาที่งานนี้
“หวาน” ธาราไม่ค่อยชอบของ
