“ป้านิ้งหาเวยา เวยาอวดนะ” เวลาจับจูงมือพาคะนิ้งเดินชมคฤหาสน์ของไร่จันทรัช
“เวลาจะอวดอะไรคะ” คะนิ้งเดินตามเด็กหญิงตัวน้อยมาที่ห้องหนึ่ง ที่มีของเล่นละลานตาไปหมด
“อวดของยุงยา” เวลาชี้ให้ดู Mega Space Molly Collection ของเล่นในตู้โชว์
“ทั้งหมดนี่ของลุงธาราเหรอคะ”
“ช่าย~~” เวลาพยักหน้ายืนยันว่าของเล่นทั้งหมดนี้เป็นของลุงธารา
“ป้านิ้งทำไย” เวลาสงสัยว่าคะนิ้งหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทำไม
“คำนวณค่ะ ทั้งหมดนี้เท่าไร ต้องแพงมากแน่ๆ เลย” คะนิ้งค้นหาราคาของของเล่นแต่ละตัว เตรียมคำนวณราคารวมทั้งหมด
“ยุงยายวย ชื้อได้บายมาก”
“ก็จริงเนอะ” จริงอย่างที่เวลาพูด รวยขนาดนี้ แค่ของเล่นราคาแพงไม่ทำให้ขนหน้าแข้งของเขาร่วงหรอก
“อวดอีกนะ เวยาอวด”
“คราวนี้เวลาจะอวดอะไรคะ”
“เย่งเวยา ป่ะๆ” เวลาจับจูงมือป้านิ้งไปดูของเล่นสะสมของตนบ้าง เป็นโมเดลตุ๊กตาเจ้าหญิงที่สามารถเปลี่ยนชุดได้ คะนิ้งเพลิดเพลินอยู่กับเ
