“รู้สึกดีขึ้นไหม” มือที่เรียวยาวของน่านแตะด้านบนของศีรษะต้นน้ำ กางนิ้วโป้งออก ใช้นิ้วโป้งกดลงบริเวณขมับ ไม่ใช่เรื่องยากที่เจ้าของธุรกิจสปาเพื่อสุขภาพอย่างเขาจะรู้วิธีช่วยผ่อยคลาย
“อืม” ต้นน้ำหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้ม เสียงตอบรับในลำคอแสดงความโล่งสบายจากความตึงเครียดของงาน ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาเมื่อริมฝีปากถูกสัมผัสด้วยริมฝีปากอุ่นของน่าน
“แล้วแบบนี้ยิ่งดีขึ้นไหม”
“ดีมาก”
“หน้ามึงแม่งยั่วสัด เห็นทีไรของกูขึ้นทุกที”
“มึงก็ขึ้นง่ายเกิน”
“กูบอกเรื่องของเรากับพ่อแม่กูแล้วนะ” น่านพูด พร้อมกับมือที่ยังคงขยับนวด
“ทำไมมึงรีบบอก...” ต้นน้ำมีสีหน้าเป็นกังวล กลัวว่าจะไม่เป็นที่ยอมรับของพ่อแม่น่าน
“พ่อแม่กูถามว่าจะพาลูกสะใภ้ไปหาเมื่อไร”
“มึงไม่ได้ล้อกูเล่นใช่ไหม”
“กับมึงกูจริงจังทุกเรื่อง พ่อแม่กูไม่ซีเรียส ยอมรับทุกอย่างที่กูเป็น แล้วก็ยอมรับมึงด้วย ถ้ามึงพอจะหาเวลาว่างได้ ไปหาพ่อแม่กูกัน” พ่อแม่ข
