“น้องเฌอเลิกติดเต้าได้แล้วครับ สามขวบแล้ว พรุ่งนี้ก็จะไปโรงเรียนแล้ว” วันพรุ่งนี้เฌอก็จะได้ไปโรงเรียนเป็นวันแรก ซึ่งเป็นโรงเรียนนานาชาติเหมือนพี่ๆ
“ไปโยงเยียงพรุ่งนี้ เยิกพรุ่งนี้ แย้วปะป๊าห้ามโมยนะ ห้ามโมยเด็ดขาดเยย” เฌอต่อรอง ในเมื่อไปโรงเรียนพรุ่งนี้ ก็จะเลิกติดเต้าพรุ่งนี้ แล้วก็สั่งห้ามไม่ให้ผู้เป็นพ่อขโมยกินนมแม่เด็ดขาด แต่จริงๆ แล้ว ตั้งแต่ท้องของแม่ขยายใหญ่ เฌอก็เพียงอมไว้ ไม่ได้ดูดกินน้ำนม ด้วยกลัวว่านมแม่จะไม่พอให้น้องทั้งสามกิน
“นมน้อง ปะป๊าไม่ขโมยหรอก น้องเฌอนั่นแหละห้ามขโมยนมน้องกิน”
“หนูเป็นพี่แย้ว พี่เฌอ ไม่โมยเด็ดขาด ปู่ๆ บอก เป็งพี่ต้องยักน้อง ย่าๆ บอก เป็งพี่ต้องดูแยน้อง หนูเป็งพี่ดี ปะป๊าบายใจได้”
“เก่งจังเลยครับ” ธาราจูบขม่อมของลูกสาวอย่างรักใคร่เอ็นดู
“หนูยูกปะป๊านะ ต้องเก่งอยู่แย้ว หนูหยาดเหมืองหม่าม้าด้วย”
“แล้วนี่เมื่อไรจะจัดกระเป๋าเสร็จครับ” เฌอจัดของใส่กร
