“น้องหนูๆ น้องของพี่เฌอ ไหนๆ น้องหนูไหน” ลงจากรถได้ เฌอก็รีบวิ่งเข้ามาภายในโรงพยาบาล พลางถอดหมวกกันน็อกโยนทิ้ง ตามด้วยเสื้อแจ็คเก็ต
“น้องเฌอ เดี๋ยวล้มลูก” เดลตามเก็บของที่หลานสาวโยนทิ้ง แล้วรีบสาวเดินตาม
“ยองเท้าดื้อ” เฌอวิ่งจนรองเท้าหลุดไปหนึ่งข้าง จึงนั่งลงแล้วถอดรองเท้าอีกข้างโยนทิ้ง
“น้องเฌอรู้เหรอลูกว่าน้องอยู่ที่ไหน” เป็นเดลอีกตามเคยที่ต้องตามเก็บรองเท้าให้หลานสาว
“หนูไม่ยู้ ปู่ๆ เย็ว” เฌอซอยเท้าอยู่หน้าลิฟต์ เร่งให้ปู่พาไปหาน้องน้อยทั้งสาม
เดลหอบข้าวของหลานสาวพะรุงพะรัง กดลิฟต์พาขึ้นไปยังชั้นที่สมาชิกใหม่ของไร่จันทรัชทั้งสามอยู่
“นั่นครับ น้องฌาม น้องฌอน น้องฌาน น้องของพี่เฌอ” เดลชี้ให้เฌอดูทารกน้อยในตู้อบ น้องชายทั้งสามของเฌอ
“น้องหนู ขังน้องหนูไม” เฌอเห็นน้องอยู่ในตู้อบก็โวยวาย หาว่ากักขังน้องของตน
“น้องไม่ได้โดนขังลูก น้องอยู่ในตู้อบ”
“แง~~อบน้องหนูไม่ได้นะ ปู่ๆ เอาน้อ
