“คะ...คือว่าฉัน...”
ลูกศรหลบตาเขา พยายามตั้งสติแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น แต่ความกลัวแล่นขึ้นมาจุกในลำคอทำให้ไม่สามารถพูดออกมาได้ ในตอนนั้นเองเสียงทุ้มของใครอีกคนพูดแทรกบรรยากาศที่กำลังตึงเครียด
“ฉันตอบแทนให้ก็แล้วกัน”
ทัพพ์เทพเดินเข้ามาช้า ๆ ในชุดทักซิโด้สีดำสนิท
“ผู้หญิงของแกเอาเครื่องเพชรไปขายร้านคนรู้จักของฉัน”
คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ ท็อปชะงักทันที ดวงตาคมหันกลับมาจ้องหน้าหญิงสาวตรงหน้า
“คุณลูกศรไม่จริงใช่ไหม?”
“คือว่าฉัน...”
“หมดเวลาเล่นละครแล้วคุณลูกศร” ทัพพ์เทพเอ่ยพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดภาพจากร้านเพชรให้ดู
“หลักฐานทั้งหมดอยู่ในนี้แล้ว ชื่อคนขาย ลูกศร ลักษณ์วรินทร์ รหัสเครื่องเพชรชุดเดียวกับที่แกซื้อให้เธอ”
เมื่อถูกจับได้ เสียงทุกอย่างในหัวของลูกศรก็ดับวูบลง มีเพียงเสียงหัวใจเต้นแรงและลมหายใจสะอื้นในลำคอ
“ทีนี้แกเลิกโง่ได้หรือยัง ผู้หญิงคนนี้เข้ามาอ่อยแกเพราะต้องก
