รถสปอร์ตสีดำแล่นฝ่าความมืดของถนนเลียบชายทะเลมาจอดหน้าบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางความเงียบบนผืนน้ำ ลูกศรหันมามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง
“พาฉันกลับเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องสื่อว่าคุณลักพาตัวฉันมา!”
“สื่อที่ไหนจะเชื่อ ในเมื่อคุณเพิ่งประกาศต่อหน้ากล้องว่าเป็นแฟนผม”
เขาพูดถูกทุกคำเพราะเธอเป็นคนประกาศเองว่าเป็นแฟนเขา คงไม่มีใครเชื่ออย่างว่าจริง ๆ
การติดกับดักที่ตัวเองสร้างขึ้นไว้ เวลาจะหาทางลงมันไม่ง่ายเลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เธอคงไม่คิดน้อยหาทางเอาคืนเขาหรอก
ร่างสูงลากลูกศรเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่แทบไม่เหลือ ความเย็นจากลมทะเลและไออุ่นจากชายหนุ่มตรงหน้าแผ่เข้าปะทะกันทำให้หัวใจเธอสั่นระรัวโดยไม่รู้ตัว
“คุณทัพพ์!”
“ว่าไงครับคุณแฟน”
“บอกให้พาฉันกลับไง”
“ไม่!”
ลูกศรเม้มปากแน่น พยายามกลั้นความโกรธที่เริ่มตีตื้นขึ้นในอก เธอรู้ว่
