ในขณะที่กำลังมองวิวถนนที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ผ่านกระจกหน้ารถ มือเธอกอดอกแน่น ใบหน้าบึ้งตึงเพราะถูกบังคับ
แค่นอนด้วยกันครั้งเดียว อยากรู้นักว่าเขาเห็นเธอเป็นอะไรกันแน่
ลากไปโน่นมานี่อยู่ได้
“เสียเวลาชะมัด ฉันต้องไลฟ์ขายของต่อ ยังมีลูกค้าอีกเป็นสิบที่รออยู่รู้ไหม!”
ลูกศรบ่นไม่หยุด แต่ทัพพ์เทพก็ไม่ตอบโต้จนกระทั่งเขาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบแต่แฝงรอยขบขัน
“ผมมีค่าเสียเวลาให้คุณเสมอ”
“แหม! รวยเหลือเกินนะคะ”
“มันแน่อยู่แล้ว”
ไม่กี่นาทีต่อมา....
รถสปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดยังลานจอดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง ลูกศรหันมองป้ายตรงหน้าแล้วเบิกตาโพลงทันที
เธอคิดว่าเขาจะพาไปแค่ขายยาและทำแผลคร่าว ๆ ให้ ไม่คิดว่าจะเล่นใหญ่พามาถึงโรงพยาบาล ถ้ารู้ว่าเขาจะพามาที่นี่ตั้งแต่แรก เธอไม่มีทางยอมอย่างแน่นอน
ร่างสูงเปิดประตูฝั่งตัวเองแล้วอ้อมมาทางเธอ
“ลงมาทำแผลเถอะ ปล่อยไว้อย่างนั้น เดี๋ยวติดเชื้อ”
