ลูกศรกลับถึงคอนโดในยามเย็นท่ามกลางฟ้าสีหม่น เสียงฝนโปรยบางเบาราวกับรับรู้ถึงความรู้สึกของเธอ
หญิงสาวถอดหมวกกับแว่นตาวางไว้บนโต๊ะ ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง น้ำตาที่กลั้นไว้ตั้งแต่ในร้านคาเฟ่ไหลออกมาราวกับไม่มีวันหยุด
ถ้อยคำที่ทัพพ์เทพพูดกับเธอ ยังคงดังวนซ้ำอยู่ในหัว
‘ผมมีความจำเป็นต้องเลิกติดต่อคุณสักพัก’ คำพูดเรียบง่ายกลับกลายเป็นมีดที่กรีดลึกลงในหัวใจ
หญิงสาวนอนซบหมอน เสียงสะอื้นแผ่วเบาสลับกับเสียงฝนกระทบกระจก
หลังจากที่ใบหม่อนรู้ข่าวว่าเพื่อนตัวเองกลับมาด้วยสภาพจิตใจพังยับเยินก็รีบมาหาทันที ลูกศรเล่าเรื่องทุกอย่างให้ใบหม่อนฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
ใบหม่อนได้แต่กัดริมฝีปาก ใบหน้าสวยฉายแววเคลือบแคลงสงสัยว่าท่านประธานอย่างทัพพ์เทพที่ดูสุขุม มีความเป็นผู้ใหญ่ และปกป้องลูกศรแทบทุกครั้ง จะมาทำลายหัวใจของเธออย่างง่ายดายแบบนั้นจริงหรือ มันต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่ โดยเฉพาะข่าวหมั้นนั่นคงไม่ใ
