ลูกศรกำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทาง ใบหน้าสวยซ่อนความเศร้าไว้ใต้ดวงตาคู่งาม เธอตัดสินใจแล้วว่าจะหายไปพักกายพักใจสักพักใหญ่ หลบหนีจากชีวิตที่วุ่นวาย และจากคนที่ทำให้หัวใจเธอทั้งอบอุ่นและบอบช้ำในเวลาเดียวกัน
ใบหม่อนเห็นเพื่อนกำลังรูดซิปกระเป๋าเดินทางจึงเอ่ยถามด้วยความกังวล
“ศร แกแน่ใจแล้วเหรอว่าจะทำแบบนี้”
“ฉันแน่ใจแล้ว!”
ลูกศรย้ำด้วยน้ำเสียงนั้นหนักแน่นจนใบหม่อนต้องกลืนคำถามที่อยากถามต่อ เธอรู้ดีว่าเพื่อนคนนี้เมื่อตัดสินใจอะไรแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนใจได้ง่าย ๆ
ลูกศรเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลจากโต๊ะแล้วยื่นให้ใบหม่อน
“แกอย่าลืมเป็นธุระเรื่องอาคารพาณิชย์ให้ฉันนะ”
ใบหม่อนรับมันมาพร้อมพยักหน้าด้วยความหนักใจ จากนั้นลูกศรก็หันมาสบตาเพื่อนสนิทอีกครั้ง เสียงของเธอสั่นเพียงเล็กน้อยแต่แฝงคำวิงวอนที่หนักแน่น
“เรื่องที่สำคัญที่สุด คือแกห้ามบอกคุณทัพพ์เทพ หรือใครทั้งสิ้นว่าฉันกำลังท้อง หรือว่า
