ใบหม่อนใช้ช่วงวันหยุดพักร้อนเดินทางไปยังจังหวัดกาญจนบุรี แพริมน้ำที่จองเช่าไว้ค่อนข้างเงียบสงบสมกับความต้องการของตัวเอง
มีเพียงเสียงแม่น้ำแควน้อยไหลเอื่อยกับสายลมเย็นพัดพาให้ใบไม้สั่นไหว ร่างบางในชุดเดรสขนขนนกนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หน้าระเบียง มองทิวเขาไกลสุดตา ในมือถือโทรศัพท์เปิดหน้าจอวิดีโอคอลที่เชื่อมต่อไปหาเพื่อนสนิทที่เธอรักมากที่สุด
“ว่าไงใบหม่อน”
“เป็นไงบ้างวะแก เอ...ผอมไปหรือเปล่าวะ คนกำลังท้องต้องมีน้ำมีนวลสิ”
ในจอมือถือเผยให้เห็นภาพลูกศรกำลังนั่งพิงหมอนอยู่บนโซฟาในห้องเช่าขนาดเล็ก สีหน้าอ่อนโยนแต่ดูอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด เธอกำลังหัวเราะที่เพื่อนตัวเองทำหน้าตาสงสัยไม่เลิก
“ไม่ผอมหรอก แต่กินอะไรไม่ค่อยลง ช่วงนี้แพ้ท้องหนัก กินได้แค่ผลไม้รสเปรี้ยวน่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นแกก็อย่าลืมพักผ่อนเยอะ ๆ ดูแลหลานในท้องฉันให้ดีด้วยเข้าใจไหม?”
“เข้าใจแล้ว ใบหม่อน...ฉันขอโทษนะที่ช่วงนี้ทำให้ชีว
