บนแพกลางน้ำของจังหวัดกาญจนบุรี ใบหม่อนเอนตัวนอนบนเตียงผ้าใบ ปล่อยสายตาล่องลอยไปกับสายน้ำที่ไหลช้าอย่างสงบ เธอหลับตาเพียงครู่ รับรู้ถึงความรู้สึกสงบที่ไม่ได้สัมผัสมานาน จนกระทั่งเสียงฝีเท้าและเงาร่างสูงของชายคนหนึ่งทอดผ่านเข้ามา
ท็อปในเสื้อเชิ้ตขาวพับแขน กางเกงผ้าเนื้อดีสีครีม ก้าวมาหยุดข้างเตียงพอดี
“นอนสบายไหม”
ใบหม่อนสะดุ้งเล็กน้อย เธอเอี้ยวตัวมอง เห็นเขายืนอยู่พร้อมรอยยิ้มเจือแววเจ้าชู้
“คุณ...ในกาญจนบุรีมีรีสอร์ตตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมต้องมาอยู่ที่เดียวกับฉันด้วย”
“ก็ผมเป็นห่วงคุณไง เวลามีอะไรจะได้ช่วยทัน เหมือนครั้งก่อนนั่นแหละ”
คำพูดนั้นทำให้ใบหม่อนนึกถึงเรื่องที่เขาเคยช่วยเธอไว้ในช่วงเวลายากลำบาก เธอจึงไม่กล้าเถียงต่อ ได้แต่เม้มริมฝีปากแน่นอย่างคนจนมุม
ชายหนุ่มลากเก้าอี้ไม้มาใกล้ นั่งเอนพิงพนักอย่างสบาย มือข้างหนึ่งถือแก้วน้ำเย็น ส่วนสายตากลับจับจ้องเธออย่างพินิจ
“ใบหม่อน…ติ
