บ่ายวันนั้น... หลังจากที่ทัพพ์เทพอาสาไปส่งเสื้อให้ลูกค้าตามที่ลูกศรต้องการ เขาก็กลับมาที่ร้านอีกครั้งในตอนที่แดดเริ่มอ่อนลง ทันทีที่ก้าวเข้ามาเขาก็เห็นลูกค้าต่างชาติกลุ่มใหญ่กำลังยืนเลือกเสื้อผ้าอยู่หน้าร้าน ขณะที่เจ้าของร้านยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าอ่อนล้า เขาไม่รอช้า.... รีบรับบทพนักงานขายชั่วคราว ท่าทางที่คล่องแคล่วกับคำพูดโน้มน้าวที่ฟังแล้วอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ หากเป็นเธอก็คงไม่ลังเลที่จะซื้อสินค้า เขาอธิบายลวดลายผ้าแต่ละชิ้นอย่างตั้งใจ ราวกับเข้าใจถึงจิตวิญญาณของงานแฮนด์เมดเหล่านั้น ลูกค้าต่างชาติชื่นชอบวิธีการขายของทัพพ์เทพ ก่อนจะพากันซื้อเสื้อผ้าแทบเกลี้ยงร้านในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ลูกศรคิดในใจว่าเขาสามารถเป็นทุกอย่างได้จริง ๆ ตั้งแต่ประธานบริษัทยันเซลล์ขายของ CLOSE หลังจากปิดร้าน ทัพพ์เทพก็เดินเข้ามาใกล้ลูกศร ก่อนจะสังเกตเห็นว่าปลายเล็บเท้าของเธอยาวเกินไปจนแทบจ

