เวลาพลบค่ำ...
กลิ่นอายสายฝนที่เริ่มตั้งเค้าอยู่บนฟ้าส่อแววว่ากำลังจะตกลงมา หลังจากทัพเทพพ์ทำอาหารเย็นให้ลูกศรเสร็จ เขาก็ตั้งใจว่าจะกลับไปพักที่โรงแรมเหมือนทุกวัน ทว่าเสียงลมแรงที่พัดกรูเข้ามาพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าครืนใหญ่ทำให้สายฝนเทลงมาอย่างหนัก
น้ำจากท่อระบายน้ำไหลรินเข้ามาตามพื้นร้านชั้นล่างอย่างรวดเร็ว ลูกศรรีบหันไปมองรอบตัวด้วยความตกใจ
“ผมว่าน้ำกำลังท่วม ตอนนี้คุณขึ้นไปชั้นบนก่อนครับ เดี๋ยวผมจัดการข้างล่างเอง” ทัพพ์เทพเข้ามาประคองเธอไว้เพราะกลัวเธอลื่นล้ม จากนั้นก็พาลูกศรขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง
หลังจากนั้นร่างสูงของเขารีบวิ่งลงไปยังชั้นล่าง ทัพพ์เทพพยายามขนของขึ้นมาเท่าที่ทำได้ โดยเฉพาะเสื้อผ้าแฮนด์เมดที่ลูกศรตัดเย็บเองทุกชิ้น
เขารู้ดีว่าของเหล่านี้ไม่ใช่แค่ผ้า แต่เป็นชีวิตจิตใจของเธอ เป็นสิ่งที่เธอสร้างขึ้นด้วยความรัก
ตอนนี้ฝนตกหนักลงมาอย่างหนัก บรรยากาศด้านนอกค่อนข้างน่ากลัวทำใ
