Oh my god!
“มันแพงไปไหมคะ?” ถึงแม้ลูกศรจะดีใจจนเนื้อเต้นที่ถูกเปย์ด้วยเครื่องเพชร แต่ถาดที่ท็อปนำมาให้เธอรู้สึกว่ามูลค่ามันสูงเกินไป กังวลใจว่าจะมีปัญหาภายหลัง
“เงินแค่นี้สำหรับผม มันไม่เทียบกับรอยยิ้มของคุณเลยครับ”
“คุณท็อปคะ ฉันว่าไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”
“วันนี้คุณต้องตามใจผมสิ ดังนั้นอย่าปฏิเสธเลยครับ”
“เอ่อ..ฉันว่าเอาชิ้นอื่นเถอะค่ะ”
“คุณพนักงานครับ ผมเอาชิ้นนี้ครับ” ท็อปไม่ฟังลูกศร เขาตัดสินใจแล้วว่าจะซื้อให้เธอ เขาก็ต้องซื้อให้ถึงแม้ในสายตาลูกศรมันจะมากไปก็ตาม
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจทั้งคู่ก็ไปทานอาหาร ช้อปปิ้ง รวมถึงทำกิจกรรมอื่น ๆ ในห้างแห่งนี้ ถึงแม้ว่าท็อปจะซื้อเครื่องเพชรให้ลูกศร แต่เจ้าตัวก็ไม่ลืมนางแบบสองคนที่เขาถูกใจ โดยให้ลูกน้องไปซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นใหม่ให้โซเฟียกับเอลล่า
ทัพพ์เทพประธานบริหาร GSK เพิ่งกลับจากประชุมงานที่ดูไบ ร่างสูงหย่อนกายลงบนโซฟาหนังเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการนั่งฟังการพิจารณาโครงการล่าสุดทั้งวัน
เขาหยิบมือถือขึ้นมาเช็กข่าวสารประจำวัน และถือโอกาสเปิดดูอินสตาแกรมของเพื่อนคนอื่น รวมถึงคนที่เขาเกลียดขี้หน้าอย่างลูกศรซึ่งโพสต์ล่าสุดเป็นรูปชุดเครื่องเพชรพร้อมแคปชั่นสั้น ๆ ว่า
[ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะ ????]
เป็นโพสต์สำหรับ close friends (กลุ่มที่เธอเลือกให้เห็นเฉพาะคนบางคนเท่านั้น) ทัพพ์เทพนั่งมองมือถือด้วยความเดือดดาล
เพียงมองด้วยตาเปล่าก็สามารถตีราคาได้โดยไม่ต้องคำนวณ เพราะดูจากดีไซน์กับขนาดของเพชรคงประมาณเจ็ดหลักแน่ ๆ
นี่มันไม่ใช่ของเล็กน้อยที่จะซื้อมาเปย์ผู้หญิงชั่วคราว!
‘หลงผู้หญิงจนโงหัวไม่ขึ้น’ ทัพพ์เทพพึมพำอย่างไม่พอใจ พลางกดเปิดดูสตอรี่อีกครั้ง อ่านคำขอบคุณที่ลูกศรพิมพ์ถึงท็อปก็รู้ได้ในทันทีว่าเจ้านั้นตกหลุมพรางแม่นางร้ายเข้าเต็ม ๆ
“ทัพพ์ เป็นอะไรไปลูก หรือการประชุมลูกค้าที่ดูไบมีปัญหา” บานชื่นผู้เป็นแม่เดินลงมาข้างล่างเห็นสีหน้าท่าทางเคร่งเครียดของลูกชายคนโตก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกครับแม่” เขายื่นมือถือให้ท่านดู “เห็นไหมครับ ท็อปมันหลงเสน่ห์ยัยนางร้ายจนหน้ามืดตามัว ซื้อเครื่องเพชรมูลหลักล้านให้”
“ตายจริง! แม่ไม่คิดว่าท็อปจะเป็นไปได้ถึงขนาดนี้ ทีแรกแม่ก็คิดว่าควงเล่น ๆ เบื่อแล้วก็ทิ้งเหมือนผู้หญิงคนอื่น”
“ที่ผมกับน้องทะเลาะกันครั้งนั้นเพราะเรื่องนี้ครับ”
“แม่นางร้ายคนนี้คงสวยมากใช่ไหมลูก”
“กะ...ก็สวยดีครับ”
“ผู้หญิงคนนี้ร้ายกว่าที่เราคิดใช้ความสวยหลอกล่อตาท็อป ถ้าปล่อยให้คบกันต่อไปเรื่อย ๆ มีหวังหมดตัวแน่”
“ผมจะไม่ยอมให้ท็อปตกเป็นเหยื่อของลูกศรอีก ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ผมจะหยุดความสัมพันธ์นี้ให้ได้”
“เอาที่ลูกเห็นสมควรเถอะ ลูกเป็นคนเก่ง แม่เชื่อว่าลูกทำได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าให้เรื่องบานปลายจนทำลายชื่อเสียงบ้านเราแบบครั้งก่อนอีก”
“ผมจะพยายามครับ”
ลูกศรนำเครื่องเพชรที่เพิ่งได้มาจากท็อปไปจำนำทันที เงินสดก้อนโตที่ได้มากลายเป็นออกซิเจนสำคัญให้ธุรกิจเสื้อผ้าของเธอที่กำลังร่อแร่สามารถต่อลมหายใจไปอีกหนึ่งเดือน
ตอนนี้ค่าจ่ายท่วมหัว ไม่ว่าจะเป็นค่าเช่าร้าน ค่าเสื้อผ้าที่สั่งตัดล็อตใหม่ หรือค่าพนักงานที่ค้างจ่าย ทุกอย่างรุมเร้าเข้ามาพร้อมกัน
ถ้าไม่มีเงินก้อนนี้ เธออาจถูกฟ้องล้มละลายได้ ไหนจะค่าคอนโดหรูที่ค้างค่าเช่าอีกหลายเดือน
ถ้าเขาเปย์ให้เธออีกสักครั้งสองครั้งก็คงพอจะประคองชีวิตให้ผ่านพ้นช่วงมรสุมนี้ไปได้
และแน่นอน…
ลูกศรรู้ดีว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีแม้แต่ความชอบ
แต่ในเมื่อความอยู่รอดคือสิ่งสำคัญที่สุด เธอก็พร้อมยอมทำทุกอย่าง
หลังจัดการเรื่องเงินเสร็จเรียบร้อย ลูกศรเดินทางไปยังกองถ่ายละคร ‘ร้อยเล่ห์เสน่ห์นาง’ เพื่อถ่ายคิวที่สิบสองตามตารางงาน แต่ทันทีที่มาถึงกลับพบว่ามีนางร้ายอีกคนกำลังยืนซ้อมบทแทนเธออยู่
ผู้กำกับเดินมาหาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความลำบากใจ
“ลูกศร เธอถูกปลดจากบทนี้แล้ว”
“อะไรนะคะ!?” น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือด้วยความตกใจ
“ปลดได้ยังไง ศรเล่นไม่ดีตรงไหน!”