(หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป)
ฉันได้พักผ่อนเต็มที่ ออกไปกินข้าวกับแม่ พาแม่ไปเดินดูนั่นนี่ เชื่อไหมตอนนี้ความทรงจำของแม่ค่อย ๆ กลับมาแล้ว ตอนแรกฉันค่อนข้างกังวลว่าแม่จะได้รับความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับพ่อ แต่แม่บอกว่า ความเจ็บปวดมันก็มี แต่ความทรงจำดี ๆ กับพ่อก็มีเช่นกัน
“แม่คะ มายด์ถามได้ไหม ทำไมแม่ถึงเลือกอยากรื้อฟื้นเรื่องของพ่อทั้งที่มันเจ็บปวดแบบนั้น” ฉันถามอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมคอมเพราะเห็นว่าแม่มีภูมิคุ้มกันในเรื่องนี้แล้ว
“เพราะมันไม่ได้มีแต่เรื่องแย่ ๆ ไง มันยังมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นจวบจนมีลูกที่แสนน่ารักแบบนี้ให้แม่ไง” นั่นคือคำตอบง่าย ๆ ที่แม่พูดออกมา ทำให้ฉันถึงกับสตั้น “แม่แค่อยากโอบกอดสิ่งนั้นไว้แม้จะรับหนามที่ทิ่มใจมาเหมือนกัน”
“งั้นเหรอคะ?” ฉันทำหน้าคิดตาม และรู้สึกว่าตัวเองก็เป็นแบบนั้น สองปีที่ผ่านมา ฉันโกรธเขามาก แต่พอมานั่งหาเหตุผลว่าโกรธทำไมก็คิดไม่ออก ในเมื่อตอนนั้นฉันคิดเอ
