อ้อมแขนกลมกลึงกับร่างกายนุ่มนิ่มที่โอบกระชับมาจากทางด้านหลังทำให้วินซ์ที่กำลังครุ่นคิดหาทางออกให้กับตัวเองอยู่ต้องระบายยิ้มออกมา ไม่ว่าจะทุกข์ใจแค่ไหน ไม่ว่าจะเครียดเพียงใด แต่แค่มีขวัญชีวาอยู่ข้างๆ แค่มีเจ้าหล่อนอยู่ข้างกาย ความทุกข์ความเจ็บปวดพวกนั้นมันก็จางไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะความรักตัวเดียวเท่านั้น รัก...แต่ยังไม่มีโอกาสเหมาะๆ ที่จะพูดออกไป
“คนสวย...กอดแบบนี้มันจะจบลงบนเตียงนะ” ชายหนุ่มเตือนเสียงนุ่ม ขณะค่อยๆ หมุนตัวกลับมาหาแม่สาวน้อยคนงามที่กำลังยิ้มกว้างให้กับเขาอยู่ วินซ์ระบายยิ้มพร้อมกับก้มลงจูบปากอิ่มที่เผยอรอรับนั้นอย่างอดใจไม่ไหว
“คิดถึงผมหรือ”
“ขวัญรักคุณค่ะวินซ์”
คนถูกบอกรักยิ้มกว้างออกมา เขาตวัดแขนกระชับร่างอรชรเอาไว้แน่น พร้อมกับทอดสายตามองด้วยความรักใคร่อย่างไม่คิดปิดบังอีก ขวัญชีวาเห็นแล้วก็น้ำตาซึมออกมา วินซ์มองหล่อนแบบนี้อีกแล้ว มองหล่อนเหมือนก
