ทอมมี่โอบกอดร่างนุ่มนิ่มของเอริก้าอย่างรักใคร่เมื่อเจ้าหล่อนเดินนวยนาดเข้ามาหา พลางจูบแก้มนวลอย่างโหยหา เอริก้าหลบไม่ทันจึงทำได้แค่เพียงซ่อนความขยะแขยงเอาไว้ในอกเท่านั้น จากนั้นก็หันไปคลี่ยิ้มอย่างมีจริต
“พี่ทอมรอเอมนานไหมคะ”
“นานเหมือนกันจ้ะหนูเอม ตอนแรกคิดว่าหนูเอมจะนอนหลับไปแล้วซะอีก”
เอริก้าก้มหน้าหลบตาเพื่อซ่อนพิรุธ เพราะที่ตัวเองลงมาช้าเนื่องจากคุยกับทิมอยู่นั่นเอง
“เอมขอโทษนะคะพี่ทอม...คือเอมหลับไปตอนนอนแช่น้ำอุ่นน่ะค่ะ ก็อย่างที่เอมบอกนั่นแหละ เมื่อคืนคุยกับพ่อจนดึก เลยนอนไม่ค่อยพอ”
“พี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ เพราะดูหนูเอมท่าทางเพลียๆ ไปพักผ่อนบนห้องนอนกันไหม”
คำชวนของทอมมี่ทำให้เอริก้าต้องรีบปฏิเสธทันที เพราะหล่อนรู้ดีว่า หากขึ้นไปบนห้องนอนแล้ว ทอมมี่คงไม่ปล่อยให้หล่อนได้หลับได้นอนอย่างที่พูดจริงๆ หรอก
“เอ่อ...อย่าเลยค่ะพี่ทอม เอมไม่ได้ง่วงนอนแล้ว และอีกอย่างเอมก็มีเรื่องสำคัญอ
