ขวัญชีวาน้ำตาร่วงกราวกับคำพูดของวินซ์ ความขมขื่นผลักดันให้หล่อนเดินหนี แต่วินซ์ก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวซะก่อน ทิมรีบเดินไปหยุดข้างๆ วินซ์ และพูดขึ้น
“ผมไม่ได้มีเจตนาจะลวนลามคุณขวัญเลยนะครับพี่วินซ์ ผมแค่...แค่ขอร้องไม่ให้คุณขวัญทรยศพี่วินซ์เท่านั้น”
“คนโกหก...คุณต่างหากที่สั่งให้ฉันทำร้ายวินซ์” ขวัญชีวาตอบโต้ออกไปอย่างสุดจะทน หล่อนจ้องหน้าวินซ์อย่างวิงวอน
“ขวัญไม่มีทางทำร้ายคุณ คุณก็น่าจะรู้”
เมื่อเห็นวินซ์นิ่งเงียบ ทิมจึงรีบยุแยงต่อไป โดยการลากวินซ์ไปหาอังเดรที่นั่งรอรับสถานการณ์อยู่ภายในห้องทันที
“ถ้าพี่วินซ์ไม่เชื่อผม ไปดูสิครับว่าใครอยู่ในห้องนั้น”
วินซ์ลากขวัญชีวาให้เดินตามไป ประตูถูกเปิดออกพร้อมๆ กับร่างของอังเดรที่ค่อยๆ ปรากฏเข้ามาในสายตา วินซ์ขบกรามแน่นจนเนื้อข้างแก้มกระตุก
“อังเดร...”
“คุณวินซ์ ผม...” อังเดรรีบทำท่าลนลานตามที่นัดแนะเอาไว้กับทิม “ผม...ผมไม่ได้ทรยศคุณวินซ์นะค
