รถสปอร์ตคันงามติดเครื่องรออยู่ ขวัญชีวาก้าวขึ้นมานั่งบนรถได้ก็อ้าปากจะอธิบาย แต่คนตัวโตตัดบทเสียงกระด้างเสียก่อน
“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ผมเข้าใจดีทุกอย่าง”
“แต่ขวัญไม่ได้คิดร้ายกับคุณนะวินซ์ ขวัญรักคุณ...รักมาก ไม่มีทางทำร้ายคุณได้หรอก ขนาดเห็นคุณกอดกับแม่จัสมินเมื่อเช้านี้ ขวัญยังเกลียดคุณไม่ลงเลย”
คนตัวโตหันขวับมามอง ก่อนจะหรี่ตาแคบจ้องหน้าคนพูด
“เมื่อเช้า...อย่าบอกนะว่าไปหาผมที่บ้าน”
ขวัญชีวาพยักหน้ารับน้อยๆ น้ำตาร่วงกราวอาบแก้ม ตอนนี้ทั้งเจ็บปวดทั้งขมขื่นจนหัวอกแทบจะแหลกเหลวอยู่แล้ว
“ขวัญตั้งใจจะบอกคุณตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว เรื่องที่พ่อมาหาและนัดเจอ แต่คุณ...คุณไม่ยอมให้ขวัญได้พูดเลยตลอดทั้งคืน และพอมาตอนเช้าคุณก็หนีกลับไปก่อนที่ขวัญจะตื่น ขวัญก็เลยต้องตามไปบอกคุณที่บ้าน แต่สิ่งที่เห็นก็คือคุณกำลังกอดกับแม่จัสมินอยู่” ยิ่งพูดก็ยิ่งสะอื้น น้ำตายิ่งทะลักทลายออกมาไม่หยุดหย่อน
“ผม
