เสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคลาวด์ ดังก้องไปทั่วห้องนอนที่อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นตามแรงอารมณ์ดิบ สายตาของมาเฟียหนุ่มวาวโรจน์ จ้องมองแผ่นหลังเนียนที่สั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้น ที่เขาโถมเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างไม่ยั้งแรง มือหนาจิกลงบนสะโพกมนจนเนื้อขาวผ่องขึ้นรอยนิ้วมือเด่นชัด
"ซี้ด... ปริม... รัดแน่นชะมัด จะฆ่ากันหรือไงยัยเด็กบ้า!"
คลาวด์กัดฟันกรอดพลางเร่งจังหวะสะโพกสอบให้ถี่รัว และหนักหน่วงขึ้นตามสัญชาตญาณนักล่าที่ใกล้จะถึงเส้นชัย ทุกครั้งที่เขากระแทกตัวตนเข้าไปจนสุดทางรัก ปริมถึงกับตัวโยนครางระงมไม่เป็นภาษา มือเล็กขยำผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเสียวซ่าน ที่รุนแรงเกินกว่าจะรับไหว
ปั๊ก! ปั๊ก! ปั๊ก!
"เฮีย... ฮ... เฮียคลาวด์ขา... หนู... หนูไม่ไหวแล้ว อ๊ะ!"
คลาวด์ไม่รอช้า เขาโน้มตัวลงไปกดน้ำหนักทับร่างบางไว้แน่น ก่อนจะกระแทกเน้นๆ เข้าไปสามสี่ครั้งซ้อน จนร่างของปริมเกร็งกระตุกสั่นสะท้
