สามวันต่อมา
“คลาวด์...”
น้ำเสียงที่ทรงอำนาจนั้นทำให้ทั้งคลาวด์และคราฟ ที่กำลังทานอาหารอยู่ถึงกับชะงักกึกพร้อมกัน
“ครับปู่”
คลาวด์ขานรับสั้นๆ พลางวางช้อนลง สายตาคมกริบมองสบตาผู้เป็นปู่เพื่อรอฟังคำสั่ง
“เย็นนี้แกมีงานที่ไหนไหม”
ปู่คชาเอ่ยถามเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความกดดัน
“ไม่น่ามีนะครับ ปู่มีอะไรหรือเปล่าครับ”
คลาวด์ตอบตามความจริง เพราะเขาตั้งใจจะใช้เวลาช่วงเย็นพักผ่อนกับปริม หลังจากที่วุ่นวายกับงานมาหลายวัน
“ดี... งั้นเย็นนี้เตรียมตัวให้พร้อม อาราชชฤทธิ์เขาชวนไปทานข้าวที่บ้าน แกต้องไปกับปู่”
“แต่ว่าเย็นนี้ผม...”
คลาวด์พยายามจะแย้ง เพราะเขามีนัดกับเด็กสาวในปกครองไว้แล้ว
“ไม่มีคำว่าแต่ทั้งนั้น!”
ปู่คชาขัดขึ้นทันควัน แววตาของชายชราฉายแววเด็ดขาด
“เย็นนี้แกต้องไปกับปู่ อาราชเขาอุตส่าห์ย้ำมาว่าอยากให้แกไปทำความรู้จักกับหนูรินลดา ลูกสาวเขาที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศไว้”
“ปู่
