ปู่ศิลาก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยท่าทีคุกคาม เขาไม่แม้แต่จะปรายตาชื่นชมความหรูหราของห้อง ที่หลานชายบรรจงตกแต่งให้หญิงสาว แต่กลับเดินตรงไปนั่งลงที่โซฟาตัวยาว ตัวเดียวกับที่คลาวด์เคยใช้พลอดรักกับปริมเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
"หึ!"
เขานั่งไขว่ห้าง วางไม้เท้าลงข้างกาย ก่อนจะหยิบสมุดเช็คออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท บรรจงเซ็นชื่อลงไป แล้วฉีกกระดาษแผ่นนั้นโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าปริม ราวกับมันเป็นเพียงเศษขยะแผ่นหนึ่ง
"เขียนตัวเลขที่เธอต้องการลงไปซะ แล้วไสหัวออกไปจากชีวิตหลานชายฉันทันที"
น้ำเสียงของปู่ศิลาเย็นเยียบจนปริมรู้สึกเหมือนถูกน้ำแข็งสาดใส่
"หนู... หนูไม่เข้าใจค่ะคุณปู่"
ปริมพูดเสียงสั่น มือเล็กที่กำชายเสื้อไว้แน่นเริ่มสั่นระริก
"หนูกับเฮียคลาวด์ เรา..."
"อย่าเรียกฉันว่าคุณปู่! ฉันไม่ใช่ญาติฝ่ายไหนของเด็กที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ"
ปู่ศิลาตวาดสวนขึ้นมาทันควัน ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งราวก
