"ได้ครับเฮีย"
คราฟรับคำก่อนกดเช็ค
ส่วนคลาวด์ยืนนิ่งงันอยู่กลางอาคารผู้โดยสาร ราวกับโลกทั้งใบถล่มลงมาตรงหน้า เมื่อคราฟเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอไอแพดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดที่สุดในชีวิต
"แต่เฮีย... ปู่สั่งล็อกหมดแล้ว เครื่องบินส่วนตัวทุกลำในเครือถูกระงับการบิน และปู่คงใช้บารมีสั่งหน่วยควบคุมน่านฟ้าไว้หมด ต่อให้เฮียจะไปเช่าเครื่องบริษัทอื่น ตอนนี้ไม่มีใครกล้ารับงานเฮียแน่นอน เพราะปู่ปิดทางตายเราทุกประตูเลยว่ะเฮีย"
"โธ่โว้ยยยยย!"
คลาวด์เตะถังขยะข้างทางจนบุบเบี้ยว แผดเสียงร้องออกมาด้วยความคลั่งในใจ
"ปู่กะจะขังกูไว้ที่กรุงเทพ เพื่อให้ปริมไปถึงที่โน่นแล้วหายสาบสูญไปเลยใช่ไหม! ปู่คิดว่าเงินกับอำนาจจะขังคนอย่างกูได้เหรอ!"
เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเพียงท้องฟ้าว่างเปล่าที่เครื่องบินของปริมหายลับสายตาไป หัวใจเขาเหมือนโดนกรีดซ้ำๆ เมื่อคิดว่าปริมต้องไปนั่งร้องไห้อยู่บนเครื่องเพียงลำพัง โดยที่เธอคงคิ
