บทที่ 46 ตัดขาดจากกัน
‘’ มันบอกแกหรอ นังพัดชามันบอกแกหรอ ถ้าแกรู้ทำไมแกไม่ลากมันมาเข้าคุกกับฉัน!!!!มันคือคนที่สั่งฆ่านังเพชรกัญญาไม่ใช่ฉัน มันเองก็อยากได้แสตมเซลล์จากสายเลือดมันใจจะขาด มันอยากให้แกท้องจะตายเพื่อที่จะได้เอาไขสันหลังจากกระดูกของลูกแกไง มันถึงกำจัดเสี้ยนหนามอย่างนังเพชรให้พ้นทางแต่แกก็ไม่ท้อง แถมตอนนี้แกยังมาจองหองด่าฉันฉอดๆ อีก นังแพรแกมันเนรคุณ ฉันทำให้แกเกิดมา แกต้องตอบแทนฉัน ไม่ใช่มาด่าฉัน ถ้าแกท้องทุกอย่างก็ไม่ต้องเป็นแบบนี้ ชีวิตลูกแกมันควรจะเอามาตอบแทนพวกฉันถึงจะถูก ลูกแค่คนเดียวเองเสียสละให้พวกฉันจะเป็นอะไรไป แล้วแกค่อยมีอีกกี่คนก็ได้ แกยังสาวหนิ แค่ทำลูกเองทำไมมันยากเย็นนักหะ ทำไม ทำไม!!!!’ ’พริ้งพราวในตอนนี้ทั้งกรี๊ดร้องทั้งอาละวาดราวกับคนสติหลุด จนผู้คุมสองคนต้องเข้ามาช่วยกันควบคุมตัวเธอ แพรไหมทำได้เพียงยืนมองมารดาแล้วร้องไห้ออกมา สิ่งที่เธอได้ยินจากมารดานั้นมันยิ
