บทที่47 กว่าจะรู้ว่าเมียกำลังมีลูก ‘’ มีเรื่องอะไรจะถามก็รีบๆ ถามมา ถ้าเกี่ยวกับแม่แกล่ะก็ฉันตอบได้หมดนั้นแหละ’ ’พริ้งพราวพูดพร้อมกับมองภากรอย่างเย้ยหยัน เพราะสีหน้าภากรบ่งบอกว่ากำลังเครียดหนักมาก ‘’ เรื่องแสตมเซลล์ คุณแม่ผมเกี่ยวด้วยจริงๆ รึป่าว เรื่องที่ว่าแม่ต้องการชะลอวัย’ ’ภากรเอ่ยถามออกไปอย่างไม่มั่นใจ ‘’ ฮึๆ ชะลอวัยหรอ ไม่หรอก แม่แกไม่ได้อยากชะลอวัยแต่แม่แกอยากจะย้อนวัยต่างหาก แต่มันดันใจไม่ถึงที่จะใช้ไขกระสันหลังแกไง มันกลัวว่าลูกชายคนเดียวจะเป็นอะไรไปซะก่อนเพราะต้องใช้ไขสันหลังเยอะมากเลยล่ะสำหรับการย้อนวัย แก่ๆ เหี่ยวๆ อย่างแม่แกคงต้องใช้ยี่สิบโดสเป็นอย่างน้อย ร่างกายแกไม่น่าจะรับไหว คงจะตายตั้งแต่ถูกเจาะรอบสองหรือไม่ก็สาม’ ’พริ้งพราวพูดพร้อมกับยกยิ้มเธอใช้นิ้วเคาะลงบนโต๊ะราวกับกำลังนับจังหวะเพลงยิ่งได้เห็นท่าทางที่ดูเจ็บปวดและเศร้าลงของภากรเท่าไหร่พริ้งพราวยิ่งดูจะชอบใจมาก ‘’

