บทที่ 73

1368 Words

"อุ๊ย! ตาทศ!?" พอทัดดาวตั้งสติได้นางก็รีบตะโกนดุลูกชาย "แม่" ทศกัณฐ์รีบปล่อยจูบออกพร้อมกับหันไปที่ต้นเสียง มือเรียวยกขึ้นมาเช็ดรอยจูบนั้นออกทันทีเมื่อเป็นอิสระ "แกทำอะไรตาทศ!" สัญชาตญาณของคนเป็นแม่พอเห็นลูกพาผู้หญิงขึ้นมา นางก็รีบตามขึ้นมาทันทีที่มีโอกาส แล้วก็มาเจอเหตุการณ์ที่คิดไว้บ้างแล้วว่ามันต้องเกิดขึ้น แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาเกิดขึ้นอยู่หน้าลิฟต์แบบนี้ "เธอก็เหมือนกัน ในเมื่อเสี่ยเจ้ามาตามถึงที่ ทำไมไม่กลับไปกับท่านล่ะ ยังมาตามตอแยลูกชายของฉันอีกทำไม" ตอนนี้ทัดดาวเริ่มจะจัดการกับต้นเหตุ "คือ.. ฉัน.. " "กลับไปซะ" ทัดดาวต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลมก่อนที่ลูกชายของนางจะหลวมตัวมากไปกว่านี้ "ฉันไม่ไปค่ะ.. คุณป้าก็ได้ยินแล้วว่าฉันพูดอะไรกับพวกนั้นบ้าง" "ทำไมฉันจะไม่ได้ยิน ก็เธอเล่นประกาศลั่นห้องของโรงแรมขนาดนั้น แต่เธอน่าจะมียางอายมากกว่านี้นะทั้งๆ ที่สามีของเธอมาตามถึงที่" "สามี?" "ผ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD