บทที่ 74

1279 Words

พอเจ้าขาออกมาจากโรงแรมของทศกัณฐ์ เธอก็กลับมาโรงแรมที่พักอยู่ "พวกนายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" กลับมาถึงก็เจอว่าลูกน้องของเจ้าคุณได้เฝ้าอยู่ด้านหน้าโรงแรมแห่งนี้แล้ว "เสี่ยให้พวกเรามารอรับตัวคุณเจ้าขากลับบ้านครับ" "ฉันไม่อยากจะกลับไปที่นั่นอีกแล้ว..พวกนายก็รู้" เพราะที่นั่นมันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอสะเทือนใจ "เรื่องนั้นเราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่คุณเป็นลูกสาวคนเดียวของเสี่ย คุณต้องกลับไปกับพวกเรา" ถึงแม้ว่าเสี่ยเจ้าคุณจะร่ำรวยและมีเมียเยอะ แต่ท่านเป็นคนที่มีลูกยากมากและผู้หญิงคนเดียวที่มีลูกด้วยตอนนี้ก็ได้ตายไปแล้ว ท่านเคยแอบตรวจดีเอ็นเอของเจ้าขาตอนที่แม่ของเธอเสียไปก็พบว่าเจ้าขาเป็นลูกสาวแท้ๆ ..ที่เจ้าคุณแอบตรวจดีเอ็นเอก็เพราะสงสัยอยู่ว่าเจ้าขาไม่ใช่ลูกตัวเอง เพราะทั้งสองอายุห่างกันมากเป็นตากับหลานได้เลยและท่านไม่คิดว่าจะมามีลูกตอนแก่ขนาดนี้ "บอกคุณป๋าด้วยว่าฉันไม่กลับ" "ถ้าคุณไม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD