บทที่ 14 เมื่อยมือก็ต้องใช้ปาก NC20+

“สวบ... สวบ... คุณหมอก... พอหรือยังคะ?” อัญภัทรเงยหน้าขึ้นถามเสียงหอบ ใบหน้าหวานชื้นไปด้วยเหงื่อที่ผุดจากไรผม ข้อมือเล็กที่ขยับรูดรั้งแก่นกายใหญ่โตอย่างต่อเนื่องเริ่มแสดงอาการประท้วง ความเมื่อยล้าแล่นพล่านไปทั่วท่อนแขน ราวกับเธอเพิ่งไปตำน้ำพริกมาสักสิบครกเห็นจะได้ แล้วคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกายอย่างเธอ จะอึดถึงทนเหมือนคนกล้ามใหญ่อย่างเขาได้ยังไงกัน “เมื่อยแล้วเหรอ?” พ่อเลี้ยงหนุ่มถามเสียงพร่า ก้มมองมือนุ่มที่กำรอบความเป็นชายของเขาด้วยสายตาที่ยังไม่ถึงใจนัก แต่เพราะเธอยังใหม่เขาจึงอยากให้เธอคุ้นชินกับลูกชายของเขาเสียก่อน กว่าจะไปถึงการสอดใส่คาดว่าทั้งสองเราคงพรั่งพร้อม “แต่ลูกชายผมมันยังไม่สบายตัวเลยนะอัญญา... ดูสิ มันยังตั้งตรงอยู่เลย...กล่อมมันอีกสิ” เขาชี้นิ้วไปที่ส่วนหัวหยักบานสีสด ที่มีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มออกมาเคลือบจนมันวาว อัญภัทรหยุดมือชั่วคราวเพื่อพักเหนื่อย สายตาจับจ้องไปที่ของเหลวใสๆ นั่นอย่างพิจารณา... กลิ่นคาวจางๆ ผสมกับกลิ่นกายบุรุษเพศที่โชยมาแตะจมูก มันไม่ได้น่ารังเกียจอย่างที่คิด แต่มันกลับ ให้ความรู้สึก‘ยั่วยวน’ อย่างประหลาด เธอตัดสินใจเปลี่ยนมืออีกข้างแต่มันไม่ได้ถนัดเหมือนกับข้างขวาทำให้จังหวะสะดุดไปเล็กน้อย จนอีกคนเอามือกำรอบมือนุ่มของเธอเพื่อช่วยขยับอีกแรง แต่ทว่าเขากลับเร่งจังหวะจนสายตาจ้องมองไปยังส่วนหัวที่มีน้ำใส ๆ ไหลออกมาสร้างความสงสัยใคร่รู้ ‘น้ำนั่น... รสชาติมันจะเป็นยังไงนะ? จะเหมือนกับตอนที่เขาชิมของเราหรือเปล่า?’ ความคิดแผลงๆ ผุดขึ้นมาในหัวสมองที่กำลังมึนเบลอด้วยฤทธิ์ราคะ เธอเผลอแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง สายตายังคงโฟกัสอยู่ที่หยดน้ำตรงปลายยอดนั้นไม่วางตา นึกถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาในการดูหนังเอวีผ่านหน้าจอแล้วเห็นพระเอกหนังชอบยันท่อนเนื้อเข้าปากผู้หญิงแล้วจับโยกใส่ปากเบา ๆ ส่วนผู้หญิงก็ลิ้มรสราวกับมันเป็นของหวานเสียอร่อย หมอกครามสังเกตเห็นประกายความ อยากรู้ อยากเห็น หรืออยากชิมด้วยก็ไม่แน่ใจนัก ในดวงตากลมโตคู่นั้น และเสือร้ายอย่างเขาก็ไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไปได้เหรอ ในเมื่ออีกคนกำลังเคลิ้ม ไม่สู้เขาลองให้เธอจัดการมันดูสักหน่อยจะเป็นอะไรไป...ท่าทางไร้เดียงสาแบบนี้มันกระตุ้นอารมณ์ดีนัก “สงสัยเหรอ? ว่ารสชาติมันเป็นยังไง...” เขาถามเสียงกระซิบ เอื้อมมืออีกข้าไปลูบผมเธอเบา ๆ สายตามองหน้าหวานที่มันน่ากินไปทุกส่วนแล้วอยากจะฟัดให้จมเขี้ยว แต่เดี๋ยวเธอจะตกใจ ต้องค่อยเป็นค่อยไปก่อนดีกว่า อย่างไรเสียเธอก็อยู่ที่บ้านเขาไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว เนื้อจ่อถึงปากเสือหากไม่กัดกินจะกลายเป็นเสือสิ้นลายไปเสียได้ พ่อเลี้ยงหนุ่มวัยสามสิบกว่าที่กำลังกลัดมันเต็มที่เลยลงยุเธอดูสักที “ถ้าเมื่อยมือแล้ว... ลองเปลี่ยนมาใช้ ‘ปาก’ ดูไหม? ปากคุณนุ่มกว่ามือตั้งเยอะ... แถมยังช่วยให้ผมเสร็จเร็วขึ้นด้วยนะ” ประโยคหลังคือวาทะกรรม แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยเสร็จเร็วสักครั้งหรอก เพียงแต่ว่าวันนี้เล้าโลมมาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบแล้ว สมควรจะเอาน้ำแรกออกสักที แล้วน้ำที่สองนี่แหละจะทำให้เธอประจักษ์เองว่าเขาทั้งใหญ่ ยาว อึด ถึก ทนแค่ไหน... “ปะ... ปากเหรอคะ?” อัญภัทรตาโต เพราะมองเผิน ๆ อมแค่ปลายหัวบานหยักราวกับดอกเห็ดก็น่าจะยัดมันไม่เข้าแล้ว ปากเธอก็เล็กแค่นี้... “แต่ว่า... มันใหญ่... เข้าปากไม่ได้หรอก” “ไม่ต้องเอาเข้าไปหมดหรอก...” เขายิ้มล่อลวง มือหนาเลื่อนมาจับที่ท้ายทอยของเธอ ออกแรงกดเบา ๆ ให้ใบหน้าเธอโน้มต่ำลงมา หาความใหญ่โตที่ตั้งตระหง่านรออยู่ “แค่ชิมดูเฉย ๆ นะครับ เหมือนกินไอติมนั่นแหละ... เลียวน ๆ ตรงหัว... ดูดเบา ๆ... รับรองว่าอร่อยกว่าไอติมแท่งโปรดของคุณแน่” อัญภัทรใจเต้นระรัว กึ่งกลัวกึ่งอยากลอง แรงกดที่ท้ายทอยไม่ได้รุนแรงถึงขั้นบังคับขืนใจ แต่มันเป็นแรงส่งที่ทำให้เธอกล้าที่จะทำตามสัญชาตญาณลึก ๆ ในหัวใจของเธอ ‘ลองดูก็ไม่น่าจะเสียหาย’ ใบหน้าสวยค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้... ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมา กลิ่นเฉพาะตัวของเขารุนแรงขึ้นจนเธอเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด... หอม... หอมแบบผู้ชายดิบ ๆ เถื่อน ๆ มันดูกร้าวใจชอบกล เธอโตพอจะรับรู้อะไรได้บ้างแล้ว ดังนั้นลองดูก็ไม่แย่ “อ้าปากสิเด็กดี...” อัญภัทรเผยอปากออกช้า ๆ ลิ้นเล็ก ๆ สีชมพู แลบออกมาแตะที่ส่วนหัวมนเป็นด่านแรก แผล็บ~~ รสชาติเฝื่อนนิด ๆ ปนเค็มปร่าแตะที่ปลายลิ้น... แต่รสชาติวนมวนในปากมันกลับให้ความรู้สึกหวานล้ำในความรู้สึก “อื้ม...” เธอครางในลำคออย่างแปลกใจ ไม่ได้แย่อย่างที่คิด จนทำให้อยากลองอมอีกนิดหนึ่ง จึงอ้าปากดูดจากปลายหัวขึ้นมาเหมือนดูดไอติมแท่งโปรด หมอกครามสูดปากดังซี๊ดเมื่อลิ้นร้อนชื้นแตะโดนจุดตาย เขาอาศัยจังหวะที่เธอเผลอ กดศีรษะเธอลงอีกนิด ส่งผลให้ส่วนหัวบานใหญ่ผลุบหายเข้าไปในโพรงปากอุ่นนุ่มของเธอทันที! “อู้!!!” อัญภัทรตาเบิกโพลงเมื่อความคับแน่นบุกรุกเข้ามาจนเต็มปาก ลิ้นของเธอถูกกดทับด้วยแท่งเนื้อร้อนผ่าว แก้มป่องตุ่ยออกมาทั้งสองข้าง เมื่อเธอจะเงยหน้าขึ้นเขากลับกดเบา ๆ ลงมาอีกทั้งยังช่วยปรับจังหวะขึ้นลงอีกด้วย “ดี... แบบนั้นแหละอัญญา... ดูดมัน...” หมอกครามครางสั่งเสียงกระเส่า เอวสอบเผลอกระตุกสวนขึ้นรับสัมผัส “ปากคุณแน่นชิบ... อุ่นไปหมด... ซี๊ดดด...” อัญภัทรพยายามปรับตัวกับสิ่งแปลกปลอมในปาก ลิ้นเล็กเริ่มตวัดเลียไปรอบ ๆ ส่วนหัวอย่างเงอะงะ แต่กลับสร้างความเสียวซ่านให้คนตัวโตแทบคลั่ง เธอเริ่มสนุกกับการใช้ลิ้นดุนดันเส้นเลือดปูดโปน และใช้ริมฝีปากรูดรั้งส่วนหัวขึ้นลงเหมือนตอนใช้มือ จ๊วบ... จ๊วบ... เสียงดูดดึงหยาบโลนดังลั่นห้องเคล้ากับเสียงครางต่ำของพ่อเลี้ยงหนุ่ม รสชาติของน้ำรักที่เริ่มไหลซึมออกมามากขึ้น ทำให้เธอรู้รสชาติของความเป็นชายเต็ม ๆ มันคือรสชาติของความเป็นบุรุษเพศ ที่เธอกำลังสยบมันให้อยู่ใต้ลิ้น แต่ทว่าแท่งเนื้อนี้กลับตอบรับลิ้นเธออย่างรุนแรง มันสู้ลิ้น! “เก่งมาก... ดูดแรงอีกนิด... ตรงนั้น... อ่า...” หมอกครามเชิดหน้าขึ้น กัดฟันแน่น มือขยุ้มกลุ่มผมเธอเพื่อระบายอารมณ์ ไม่นึกเลยว่ายัยตัวภาระที่ดูใสซื่อ... บทจะร้อนแรงขึ้นมา จะทำเอาเขาแทบพ่นน้ำแตกคาปาก