ไข่มุกป้อนยาให้เขาจนหมดแก้ว ก่อนจะวางถ้วยลงบนโต๊ะอย่างตั้งใจ
“มีอะไรอีกไหมคะ ถ้าไม่มีฉันจะออกไปดูลูก”
“จะรีบไปไหนคุณต้องอยู่กับผมทั้งวันอยู่แล้ว” เขาขมวดคิ้วมองเธอไม่วางตา เสียงทุ้มของเขาฟังดูเรียบ แต่แววตากลับไม่แม้จะปิดบังความผูกพันที่ยังคงแน่นอยู่ในอก
“ฉันเป็นห่วงลูก” เธอหลบสายตาทันที ไม่อยากให้เขาเห็นว่าตัวเองกำลังสั่น
“งั้นตอบผมก่อน คนไหนเป็นพี่” คำถามง่ายๆ แต่จังหวะถามเหมือนจะกวนให้เธออยู่ต่อมากกว่าอยากรู้จริงจัง
“คะ?” เธอกะพริบตาปริบๆ
“มีลูกตั้งสามคน คนไหนเป็นพี่จะว่าไปก็ไม่ค่อยอยากรู้หรอก” น้ำเสียงเหมือนไม่ใส่ใจ แต่สายตาที่มองเธอกลับบอกอีกอย่างเขาอยากรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเธอ
“ธาราเกิดก่อน ทะเล แล้วก็น้องสาวคนสุดท้อง”
“เข้าใจตั้งชื่อดีหนิ ไม่คิดจะให้พ่อของเด็กมาร่วมรับผิดชอบเลยหรือไง” เขาปรายตามองเธอ
“ทำไมคุณวกกลับมาเรื่องนี้อีกแล้ว”
“ฉันอยากจะเห็นน้ำหน้าผู้ชายที่มันทิ้งลู
