บทที่ 101 //18++

1299 Words

"คุณพูดอะไร" "ผมขอโทษแค่พูดล้อเล่น" ลืมไปว่าเธอเด็กเกินไป จะมีเมียเด็กจริงหรือวะเรา ชายหนุ่มก็เลยตั้งใจขับรถจนมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง เขาพาเธอแวะทานที่นี่ พอทานเสร็จก็ออกเดินทางต่อ "ป่านนี้พวกพี่ๆ จะตามหาฉันไหม" อดเป็นห่วงพี่ไม่ได้แต่ละคนก็กำลังท้องกันอยู่ "ไม่ตามหรอก" "ทำไม" ได้ยินคำตอบของเขาเธอรีบหันมามอง "ผมเขียนโน๊ตบอกไว้แล้ว" "เขียนตอนไหน" "ก็ตอนที่เข้าไปเอาของไง" "คุณฉลาดจังเลยนะคะ" เด็กกะโปโลแบบเธอจะคู่ควรกับเขาจริงเหรอ สมองของเขาคิดอะไรไวกว่าคนปกติมาก แต่พอหันมาดูตัวเอง ยังยืนกินข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่หน้าโรงเรียนอยู่เลย ใช้เวลาขับรถอยู่หลายชั่วโมงมาก ก็ได้มาถึงจังหวัดเกิดของเธอ "เราพักที่นี่กันก่อนพรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียน" "ค่ะ" พันไมล์ลงจากรถเพื่อไปคุยกับเจ้าของรีสอร์ทเล็กๆ ที่อยู่ในตัวตำบลใกล้บ้านของเธอที่สุด พอได้ห้องเขาก็กลับมาพาเธอไปที่ห้องพัก "แล้วห้องคุณล่ะคะ"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD