บทที่ 70

1279 Words

เพธาเดินไปมุมไหนก็มีแต่คนมอง รวมถึงผู้หญิงที่เคยเข้าหา แบบให้ท่าตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีเหมือนเดิมแล้ว แต่เขากลับชอบแบบนี้นะ จะได้ไม่ต้องคอยระแวงว่าจะมีผู้หญิงที่ไหนเดินมาเสียดสีร่างกาย บางครั้งทำงานอยู่ถึงกับตกใจ อยู่ดีๆ พวกคุณเธอมาล้มลงต่อหน้าถ้าจะไม่รับร่างไว้ก็เหมือนไม่ใช่ลูกผู้ชาย "ทำอะไรกัน" พอเดินมาถึงจุดที่ต้องเช็ค Number ก่อนยกสินค้าขึ้นรถ ก็เห็นว่ามีหลายคนอยู่จุดนั้น "พอดีว่าพวกเรามาช่วยคุณวันพุธยกไม้ที่มันหนักครับ" "แล้วงานของตัวเองไม่ทำกันหรือไง" "ทะ..ทำครับ" คนที่มาช่วยวันพุธยกต่างก็รีบเดินหนีไป เพราะคิดว่าหัวหน้าคงจะหึงแฟน ทีแรกว่าจะทำเอาหน้า แต่ที่ไหนได้เกือบคอขาดแล้วไหมล่ะ "หึหึ" วันพุธรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ก็เลยนึกขำ ถึงแม้ว่าพ่อเลี้ยงจะว่าให้เธอโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ แต่นั่นหมายถึงว่าพ่อเลี้ยงแนะนำเธอในฐานะผู้หญิงของเขาเลยนะ "มีความสุขมากหรือไง เช็คงานเร็วๆ ด้วยรถเขาจอดรออย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD