ในห้องทำงานของเพธาเงียบตั้งแต่พ่อออกไป เพราะเขาบอกว่าเดี๋ยวจะจัดการเอง พ่อเลี้ยงอิทธิพลก็เลยจะคอยดูว่าลูกชายจะจัดการยังไง เพราะมูลค่าความเสียหายในครั้งนี้หลายล้านบาทเลย
"คุณคิดว่าเป็นฝีมือของฉันจริงเหรอ"
สายตาคมมองมาดูผู้หญิงที่ทำลายความเงียบในห้องนี้
"อย่าบอกนะว่าคุณคิดแบบนั้น ฉันต้องเก่งเบอร์ไหนเนี่ย ถึงทำเรื่องนี้คนเดียวได้"
"เธอไม่ได้กลัวเลยเหรอ" ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงนั่งร้องไห้ไปแล้ว
"กลัวทำไมคะ"
"หึ" เขาก็ไม่มีคำจะพูดอีกแล้ว ผู้หญิงอะไรเก่งกาจชะมัด
"แล้วนี่จะให้ฉันทำงานต่อหรือจะไล่ฉันออก"
"เธอพักงานจุดนั้นก่อนเดี๋ยวหางานใหม่ให้ทำ"
"งานใหม่ คุณต้องหางานที่ จุดๆๆ เล่นงานฉันได้ง่ายหน่อยนะ"
"อะไรคือจุดๆๆ"
"ก็คนที่คอยอยากเล่นงานฉันไง อย่างเช่นพ่อคุณ"
"หึหึ" แทนที่เขาจะโกรธว่าเธอ กำลังใส่ร้ายพ่อแต่เขากลับขำ "เดี๋ยวจะให้ทำเกี่ยวกับบัญชีที่สั่งซื้ออุปกรณ์"
"ให้ทำอะไรฉันทำได้หมด
