"แม่.." อายไม่รู้จะอายยังไงแล้ว ความภูมิใจในตัวแม่ไม่รู้ว่าเธอเคยมีบ้างไหม
"ไม่เป็นไรหรอกลูก ถ้างั้นเราก็มาคุยตกลงกันก่อนเลยก็ได้ค่ะ" นงลักษณ์คิดว่าแม่ของวันจันทร์คงเดินทางมาไกล ก็เลยอยากรีบเจรจาให้จบๆ
"พวกคุณเสนอราคามาก่อนเลยถ้าฉันไม่พอใจเดี๋ยวฉันจะเรียกเพิ่ม"
"....." นงลักษณ์อดมองดูหน้าลูกชายไม่ได้ แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ "ทางคุณต้องการเท่าไรก็ว่ามาได้เลยค่ะ"
"ฉันเรียกได้ใช่ไหม"
"แม่คะ"
"หยุดเถอะน่า ตอนนี้มันเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่พูดคุยกัน" พอตำหนิลูกสาวเสร็จศรีไพรก็หันไปมองแม่ฝ่ายชาย "ลูกสาวคนโตของฉัน ได้จากฝ่ายชาย 2 ล้านบาท"
นงลักษณ์หันมองดูหน้าลูกชายอีกครั้ง และครั้งนี้มองหน้าลูกสะใภ้ด้วย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้แม่ของเธอพูดต่อ
"ส่วนพี่สาวอีกคนของวันพุธ ได้ค่าตัว 5 ล้านบาท" ใช่แล้วมันเป็นจำนวนเงินที่ศรีไพรขายวันจันทร์ให้กับเสี่ยอิทธิพล
"แม่!"
"เงียบ!" ศรีไพรหันมาตะคอกลูกสาวไม่ให้พู
