บทที่ 82

1401 Words

บนรถ.. วันพุธยืนยันว่าจะส่งแม่กลับบ้าน เรื่องเงินจะให้เขาโอนกลับไปให้ทีหลัง เพราะเธอจะโอนเข้าบัญชีน้อง ถ้าเข้าบัญชีแม่มีหวังหมดภายในวันที่ได้แน่ ถึงแม้ว่าจะไม่พอใจแต่ศรีไพรก็คงต้องกลับ เพราะรู้จักนิสัยลูกสาวคนนี้ดีว่าถ้าไม่ก็คือไม่ นึกแล้วก็เสียดายเงินตั้งสิบล้านบาท ถ้านำเงินนี้ไปแก้มือนะ คงได้ทุนที่เสียๆ ไปคืนมาแน่ วันพุธรอจนรถคันที่แม่โดยสารออกจากชานชาลาไป เธอถึงได้เดินกลับมาที่รถ "หิวข้าวหรือยัง" ชายหนุ่มถามในขณะที่กำลังเลื่อนรถออกจากที่จอด แต่เธอก็ไม่ได้ตอบ แถมไม่มองหน้าคนที่ถามด้วย "ยังโกรธผมอยู่เหรอ" "คุณจูบฉันทำไมล่ะ" "ก็คุณตบหน้าผม" "แล้วทำไมคุณไม่ตบคืน" "ผมเป็นคนไม่ชอบความรุนแรง" "......!!" เขาจะรู้ไหมว่านั่นมันจูบแรกของเธอ ไอ้คนบ้า! ไหนๆ ก็เข้ามาในตัวจังหวัดแล้ว เพธาก็เลยพาเธอ แวะร้านอาหารที่อร่อยที่สุดในจังหวัดนี้ "แวะทานก๋วยเตี๋ยวข้างทางก็ได้นะ" "วันหลังค่อยทาน แต

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD