บทที่ 83

1238 Words

"ทำไมคุณต้องให้ฉันเยอะแยะขนาดนี้ด้วย" "......." ทีแรกยังคิดว่าเธอจะกระโดดกอดแล้วให้รางวัลโดยการหอมแก้มสักฟอดสองฟอด แต่นี่อะไรฟังจากน้ำเสียงแล้วเหมือนเธอไม่พอใจที่เขาให้เงิน "เดี๋ยวฉันจะโอนคืนค่ะ" "โอนคืนทำไม ผมบอกว่าจะให้ก็ต้องให้สิ" "คุณรู้ไหมคะ เมื่อวานนี้ก็มีคนเสนอเงินก้อนใหญ่ให้ฉันเหมือนกัน ฉันคงบ้าไปแล้วมั้ง ที่ไม่ได้ต้องการเงินอะไรพวกนี้เลย" ถ้ามันเป็นเงินที่เธอทำงานโดยใช้แรงของเธอเอง วันพุธจะไม่คิดแบบนี้เลย แต่นี่มันเหมือนว่าเธอกำลังขายตัวมากกว่า "ใคร?" ที่เพธาถามเพราะอยากรู้ว่าคนๆนั้นใช่คนเดียวกับที่เขากำลังคิดอยู่ไหม "อย่าให้พูดเลยค่ะ ขอเลขบัญชีคุณด้วย" นอกจากจะไม่ให้เลขบัญชีแล้ว เพธายังออกมาจากห้องนั้น แล้วเดินตรงไปที่ห้องประธานของโรงงานนี้ "พ่อเลี้ยงกำลังมีแขกอยู่ค่ะ" แกร็ก! แต่เพธาไม่คิดจะฟัง พอมาถึงเขาก็เปิดประตูเข้าไป คนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ในห้องทำงาน หันมอง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD