บทที่ 45

1342 Words

"ก็บอกให้ลุกไง" เห็นเธอมัวแต่มองรอบข้าง ชายหนุ่มก็เลยเดินไปคว้าแขนของเธอแล้วพาเดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "คุณใหญ่คะ" เดินมายังไม่ถึงไหนวันจันทร์ก็เรียกเขาให้หยุดก่อน "มีอะไร" "คุณทำแบบนี้ทำไมคะ" "ทำแบบไหน" "ก็ทำแบบนี้กับฉันต่อหน้าคนอื่นไงคะ" "ทำไมถึงจะทำไม่ได้ ลับหลังทำยิ่งกว่านี้อีก" สายตาคนที่พูดมองต่ำลงไปดูจุดที่ผู้ชายชอบมองผู้หญิงกัน "ฉันไม่ได้พูดเล่นนะคะ คุณมีผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยอยู่แล้ว คุณทำแบบนี้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้ แล้วเธอจะคิดยังไงล่ะคะ" "หึ.. เดี๋ยวนะ เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า แทนที่จะบอกว่าถ้าคนอื่นรู้เธอจะเสียหาย แต่นี่ทำไมต้องเป็นห่วงคนอื่นด้วย" "ฉันไม่มีอะไรจะเสียหายแล้วล่ะค่ะ คุณอย่าทำแบบนี้อีกเลยนะคะ ฉันขอทำงานที่นี่ไปสักระยะหนึ่งก่อน พอได้ค่ารถฉันก็จะ.." "ก็จะอะไร" "ก็จะไปไงคะ" "ใครอนุญาต" "คุณใหญ่คะ ฉันรู้ว่าคุณโตมากับเรื่องพวกนี้" เธอหมายถึงว่าผู้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD