บทที่ 49

1307 Words

"เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ?!" "ฉันบอกว่าฉันคงช่วยอะไรพ่อเลี้ยงไม่ได้" "เธอลืมเรื่องที่เคยตกลงกับฉันไว้แล้วเหรอ" "ตกลงอะไรคะ" "อย่าลืมเรื่องครั้งแรกที่เธอมาอยู่ที่นี่สิ" "เรื่องที่พ่อเลี้ยงซื้อตัวฉันมาน่ะหรือคะ ฉันไม่แจ้งความก็ดีเท่าไรแล้ว" "เธอ!" "ถ้าพ่อเลี้ยงไม่อยากให้ฉันทำงานที่นี่ต่อก็ไล่ฉันออกได้ตลอดเวลาเลยนะคะ" พูดจบวันจันทร์ก็ หันหลังให้ "หยุดนะ" "ทำไมคะ จะขู่เข็ญอะไรฉันอีก" เธอยอมมามากแล้ว ลองไม่ยอมบ้าง..ดูซิมันจะเกิดอะไรขึ้น พอออกมาจากห้องพ่อเลี้ยงอิทธิพลเธอก็กลับมาโต๊ะทำงาน "พ่อเลี้ยงว่ายังไงบ้าง" ดารินเป็นคนถาม "อยากรู้ก็ไปถามพ่อเลี้ยงดูเองสิคะ" พอพูดจบวันจันทร์ก็นั่งลง เธอเป็นอะไรไปเนี่ยทำไมอารมณ์ช่วงนี้ถึงฮึดสู้คนจัง เพราะช่วงหลังน้อยใจในวาสนาก็เลยไม่มีแรงสู้ใครเลย แต่พอมาวันนี้รู้สึกว่าเธอจะมีเรี่ยวแรงลุกขึ้นมาต่อสู้อีกแล้ว "เธอกล้าพูดแบบนี้กับพี่ดารินได้ยังไง" หนิงกัด

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD