“เตรียมน้ำอุ่นไว้ให้ด้วยนะ ฉันอยากแช่น้ำอุ่นๆ ด้วย” เขาสั่งแล้วเดินเอาชามไปล้างในครัว พริ้มพราวได้ยินแค่นี้ก็ร้อนเร่าไปหมดทั้งตัว เธอเดินขึ้นไปจัดการตามที่เขาต้องการ พริ้มพราวกำลังวางแผนหาทางเผ่น คืนนี้เธอไม่มีอารมณ์ที่จะมาปรนนิบัติรับใช้เขา สองมือหยิบโน้ตบุ๊กรีบก้าวขาออกจากห้อง ยังไม่ทันไปไหน เสียงทุ้มนุ่มก็ดังขึ้นเสียก่อน
“จะไปไหน” อารัณย์เดินเข้ามาหาเธอ พริ้มพราวสะดุ้ง
“ไปทำงานในห้องหนังสือค่ะ” เธอตอบ เขาหรี่ตามอง
“ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าคืนนี้เธอจะต้องทำหน้าที่เมีย ทำไมไม่ไปอาบน้ำแล้วนอนรอฉันที่เตียง” เขาจับหัวไหล่เล็กไว้ทั้งสองข้าง พริ้มพราวเงยหน้าสบตา
“คืนนี้พราวไม่มีอารมณ์ค่ะ” พริ้มพราวตอบไปซื่อๆ อารัณย์ทำหน้าดุ
“เธอไม่มี แต่ฉันมี!”
“โธ่... พี่รัณย์”
“เข้าไปอาบน้ำพร้อมฉัน วันนี้ถูหลังให้ด้วย”
“แต่...”
“ไม่มีแต่!”
อารัณย์ดุ พริ้มพราวหน้าหงอ เดินคอตกกลับเข้าห้องไป อารัณย
