ช่วงกลางดึก อารัณย์รอจนหญิงสาวหลับสนิท เขาค่อยๆ กระดึ๊บๆ ตัวเองขึ้นไปบนเตียง อากาศเย็นจัดชวนให้เขาอยากกอดเธอมากกว่าเดิม อารัณย์สอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่ม เขาค่อยๆ ลากมือไปตามเรียวขาเล็ก เธอสวมกางเกงขายาว สวมเสื้อแขนยาวนอน ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูฝน อากาศทั้งเย็น ทั้งชื้น สลับกับฝนตกหนักบ้างบางวัน บรรยากาศแบบนี้มันชวนให้เขาปั๊มลูกเหลือเกิน เขายังคิดอยู่ทุกคืนวัน หากพริ้มพราวไม่แท้ง ป่านนี้เธอคงอุ้มท้องโตแล้ว
อารัณย์กอดหญิงสาว เขาค่อยๆ ไล่ริมฝีปากจูบเธอทีละนิด เริ่มจากต้นคอขาวๆ หอมกรุ่นกลิ่นครีมบำรุงผิว มือฟ้อนเฟ้นพวงอกนุ่มหยุ่นภายใต้เสื้อชั้นในแบบไร้โครง ก่อนที่จะทำอะไรมากกว่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่ต้นคอ มันเป็นความเย็นจากโลหะ ลมหายใจเขาสะดุดกึกเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแปล๊บที่ต้นคอ
“หยุดเดี๋ยวนี้ถ้าไม่อยากให้พราวต้องลงมือเชือดคอพี่!” พริ้มพราวขู่เสียงเข้ม อารัณย์ค่อยๆ ชูมือขึ้นยอมแพ้ท่า
