“อัณณ์ อัณณ์ครับ คิดอะไรอยู่ครับ”
เขาเรียกเธอหลายครั้ง เมื่ออยู่ๆเธอก็นิ่งเงียบไปไม่ยอมตอบคำถามเขา ทั้งๆที่เพิ่งจะพูดคุยกันอยู่เมื่อครู่
“คะ คุณว่าอะไรนะคะ”
เธอเอ่ยถามเขาหน้าตาเหลอหลา ไม่รู้ว่าจมอยู่กับภวังค์ความคิดของตัวเองไปนานแค่ไหน ด้วยเก็บเอาเรื่องที่เพื่อนรักพูดเตือนสติและให้ข้อคิดเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา และเธอก็คิดวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นทั้งวันก็ยังไม่กล้าให้ข้อสรุปกับตัวเองว่าควรทำตามที่เพื่อนแนะนำดีหรือไม่
“ผมถามคุณว่า ลูกสาวเราจะชื่อจริงว่าอะไรดีครับ พ่อชื่อปุณณัตถ์ แม่ชื่ออัณณา”
เขาเอ่ยถามเธออีกครั้ง และจับตัวเธอให้มานั่งหันหลังพิงอกแกร่งของเขาในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ ที่เปิดน้ำอุ่นๆไว้จนเต็ม
“ชื่อ ปุณณดา ดีไหมคะ”
ปุณณัตถ์ยิ้มกว้าง ก้มลงไปหอมแก้มของเธอแรงๆหนึ่งครั้งอย่างขอบคุณ
“ขอบคุณครับ ผมชอบชื่อนี้มาก หนูชื่อน้องแป้งหอม ปุณณดา อธิพัฒน์โภคิน นะคะลูก”
เขาใช้มือลูบพุงกลมๆ ของค
