“ไอ้คริส ไอ้คริส ตื่นโว้ย มานอนทำไมบ้านคนอื่น น้ำก็ไม่อาบสกปรกชิบ” ผู้เป็นพี่ชายทำท่าทีขยะแขยงผู้เป็นน้องชายขณะที่ปลุกเขาจากการนอน จริงๆเขาก็แอบ งง ว่าทำไมหมอนี่ถึงมานอนที่นี่
คริสเตียนงัวเงียตื่นขึ้นมาบนโซฟาขาวสะอาดกับเช้าวันใหม่ในบ้านสีขาว ใช่แล้วเมื่อคืนเขามานอนพับอยู่นี่แล้วหลับไปเลยนี่หว่า บ้าชะมัด เขาลุกขึ้นนั่งแล้ว เกาหัวแครกๆ เหมือนยังไม่ตื่นดี
“ไอ้เดวิด” เขาพูดแค่นั้น
“เออ กูเอง ลุกแล้วกลับคอนโดมึงไปเลย” เขาพูดพร้อมกับเจือน้ำเสียงเอือมระอาใส่ผู้เป็นน้องชาย
“กูไม่กลับ กูมาเฝ้าเมีย จะเอาเมียกลับด้วย” เขาพูดคำพูดกระด้างใส่พี่ชายแต่น้ำเสียงแฝงไปด้วยความอ่อนโยน
“เออ ถ้าเขายอมกลับกับมึงนะ กูเห็นเค้าใช้ชีวิตมีความสุขโดยไม่ต้องมีมึงมากวนใจ” พี่ชายไหวไหล่ ใส่เขา
“เออ แต่กูก็ยังอยากให้เธอกลับมา” น้ำเสียงของเขามุ่งมั่นและปราถนา
“งั้นมึงก็คุยกันเองละกัน กูไปทำงานก่อน แล้วมึงไม่ไปเรียนห
