เช้าวันนี้เริ่มต้นที่ห้องของบัวตอง แต่สิ่งที่ผิดแปลกไปจากทุกวัน คือข้างกายของเธอมีผู้ชายร่างสูงใหญ่เปลือยกายและนอนกอดรัดเธออยู่ในอก
บัวตองที่เพิ่งงัวเงียตื่นขึ้นมาถึงกับสะดุ้ง เธอรีบถอยหลังเพื่อตั้งหลัก พลางนึกย้อนกลับไปถึงความผิดพลาดก่อนหน้านี้
“อีกแล้วเหรอเนี่ย”
มือเล็กยกขึ้นมาขยำที่เส้นผมก่อนจะทึ้งมันแรง ๆ เพื่อลงโทษกับสิ่งผิดบาปที่เธอได้ทำลงไป กี่ครั้งกี่หนแล้วที่พยายามยั้งใจ แต่ก็แพ้ให้กับเขาจนราบคาบ
“ตื่นไวจัง…”
ปวินที่ตื่นขึ้นมาทีหลังเพราะได้ยินเสียงของบัวตองเอ่ยถามเสียงงัวเงีย พลันหรี่ตาขึ้นมาสู้แสงที่สาดกระทบผ่านผ้าม่านสีขาว
“ตื่นแล้วก็ออกไปซะ”
บัวตองหน้าบึ้ง นอกจากจะไม่ตอบคำถามเขาแล้ว ยังผลักไสไล่ส่งเขาออกไปจากห้องอีกด้วย
“เฮ้อออ เธอจะเป็นไบโพลาร์ตั้งแต่เช้าเลยเหรอ ให้ฉันตั้งหลักก่อนสิ”
ปวินลูบหน้าลูบตาลวก ๆ อย่างเหนื่อยอ่อน เมื่อคืนเธอเป็นฝ่ายขึ้นขย่มให้เขาเอง แต่พอตื่น
