เช้าวันนี้ภารกิจใหม่เริ่มต้นที่ทุ่งนาอีกเช่นเคย แต่ไม่ใช่การทำนาเหมือนเมื่อวาน เพราะบัวตองพาเขามาที่สระน้ำหลังสวน โดยมีกำนันอ่วมเตรียมแหและอุปกรณ์หาปลาอื่น ๆ ไว้อยู่ในมือ แค่นี้ก็พอจะเดาได้แล้วว่าเขาต้องทำอะไร
“ฉันอยากได้ปลาช่อนตัวใหญ่ ๆ จะเอาไปต้ม ถ้าจับไม่ได้ก็ไม่ต้องขึ้นมาจากน้ำ”
นี่คือคำสั่งเด็ดขาดจากบัวตอง ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวเดิมพร้อมยกขาขึ้นไขว่ห้าง อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขามีปัญญาหาปลามาให้เธอกินหรือเปล่า
“แค่ตัวเดียวก็ได้ใช่ไหม”
“แค่ตัวเดียวก็ได้... ขอแค่เป็นปลาช่อน และตัวใหญ่จนฉันพอใจ”
บัวตองยกยิ้ม แม้รู้ดีอยู่แก่ใจว่าสระเลี้ยงปลาแบบนี้จะไม่มีปลาช่อนอาศัยอยู่ เนื่องจากมันจะกินปลาตัวเล็ก ๆ ไปจนหมด เพราะเหตุนี้เองเธอจึงจงใจแกล้งเขาให้หาปลาที่เธอกำหนด
“โอเค”
เขาไม่ปริปากบ่นหรือต่อรองแม้แต่นิดเดียว รีบเดินเข้าไปหากำนันอ่วมที่กำลังเตรียมแหอยู่ใต้ร่มไม้อีกฝั่ง สอง
