ณ โรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่กลางใจเมือง ผู้คนต่างเข้ามาใช้บริการอย่างล้นหลาม เนื่องจากราคาจับต้องได้ แถมยังให้บริการระดับห้าดาวอีกด้วย
“เหนื่อยไหม”
บัวตองเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับขนมคุกกี้และกาแฟในมือ เธอตรงเข้ามาวางมันลงบนโต๊ะพลางจ้องมองสามีขณะที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ อีกฝ่ายรีบวางมือจากแป้นพิมพ์แล้วถอดแว่นตาออก จากนั้นก็บิดขี้เกียจไล่ความขบเมื่อยหลังจากที่นั่งอยู่ตรงนี้มาเป็นเวลานาน
“นิดหน่อย”
“จะเร่งงานไปไหน ทำไม่เสร็จเราก็ให้เลขาพี่ทำต่อก็ได้นี่”
บัวตองเดินอ้อมมาด้านหลังเก้าอี้ตัวใหญ่ ก่อนจะใช้มือนวดคลึงที่ขมับให้กับปวินอย่างรู้งาน คนร่างใหญ่ครางอื้ออึงในลำคออย่างพอใจพร้อมกับหลับตาพริ้ม รู้สึกดีมากจริง ๆ ที่บัวตองคอยนวดหัวให้
“ไม่ได้สิ พี่ไม่อยากให้ใครรู้ข้อมูลสำคัญ”
แม้ว่าเลขาคนนี้จะทำงานมานาน แต่ปวินเป็นคนที่ไว้ใจคนยาก เขาจึงมอบหมายงานแค่เฉพาะที่พอจะส่งมอบให้ได้เท่านั้น ส
