บุหรี่ที่ไม่ได้แตะมันมานานแล้วยังคงถูกอัดเข้าปอดอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีท่าทีว่าจะลดละ วันนี้เพื่อนเขาสามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนับเป็นเรื่องที่ดี ทว่ามันกลับมาพร้อมข่าวร้ายที่ทำเอาสิบเพชรพรรณรายณ์แทบจะยืนไม่ตรงตอนได้ยินประโยคบอกกล่าวของนายตำรวจที่มีศักดิ์เป็นถึงสารวัตร
“…เมื่อกี้เอ็งว่ายังไงนะ”
“น้องไปแล้ว ที่กูยอมบอกมึงเพราะยังเห็นว่ามึงเป็นเพื่อนอยู่ ยังไงก็ช่วยเคารพการตัดสินใจของบัวหอมด้วย เพราะกูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าน้องจะไปเรียนนานแค่ไหน”
หนีกลับกรุงเทพยังไม่พอ แต่เจ้าตัวถึงขั้นต้องบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปไกลขนาดนั้นเพื่อไม่ต้องพบเจอกันอีกเลยหรือ
เข้าใจแหละว่าบัวหอมก็ยังอายุเท่านี้ หากพอมีกำลังทรัพย์แล้วก็ไม่แปลกที่จะเลือกไปใช้ชีวิตหรือเผชิญโลกกว้างใหญ่ใบนี้
เพียงแต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่เด็กคนนั้นเลือกไปโดยที่ไม่คิดจะบอกหรือร่ำลากันเลย นั่นแสดงให้เห็นว่าจะเป็นตอนนี้หรือในอนาคตเธอไม
