บทที่43แพ้ท้องเหม็นขี้หน้า ไม่อยากอยู่ใกล้
หลังจากร้องห่มร้องไห้จนอาการน้อยใจลูกเมียดีขึ้นศิวะก็ถูกนกแก้วกับสิงหนปลุกใจให้เข้มแข็งอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขาพร้อมแล้วที่จะเริ่มแผนสอง ซึ้งเป็นเวลาที่ไล่เลี่ยกับคนส่งดอกไม้นั้นกำลังจัดสวนและเอาดอกไม้ลงแปลกตามคำสั่งของมิราเสร็จครบทุกต้นพอดี
‘’ขอบคุณมากนะ อ่ะนี้ฉันให้พิเศษ’’มิรายื่นซองสีน้ำตาลให้แก่คนส่งดอกไม้ที่ตอนนี้เนื้อตัวเลอะไปด้วยดิน โดยมีภรรยาของเขาที่สภาพเลอะเทอะไม่ต่างกันยืนอยู่ใกล้ๆด้วยส่วนตอนนี้ลูกๆของพวกเขานั้นนอนหลับอยู่ภายในบ้านของมิรา
‘’เอ่อ มันเยอะไปค่ะคุณ ขอบคุณนะคะที่มีน้ำใจแต่มันเยอะเกินไปพวกเรารับไว้ไม่ได้ค่ะ’’ฝ่ายภรรยารีบปฏิเสธเมื่อเห็นจำนวนเงินที่สามีดึงออกมาจากซองสีน้ำตาล มันเป็นธนบัตรสีเทาปึกใหญ่จำนวนมากถึงห้าปึก
‘’ใช่ครับคุณผู้หญิงเงินเยอะขนาดนี้พวกผมไม่กล้ารับถ้าจะให้พวกผมขอรับแค่สองพันบาทก็พอครับจะเอาไปจ่ายค่าห้องเช่าแค
